Rus

rusland
Ik ben ooit een Rus geweest. Althans, volgens mij heb ik daar een vorig leven gewoond. Ik heb dan ook een zwak voor Rusland en vooral de oude Sovjet- en Oostblokdesign. Mijn trots is een erg mooie Leninvaas uit 1963 die ik in 1993 voor een prikkie op een markt in Moskou heb gekocht. En mijn Raketa 24-uurs horloge, ook in ’93 gekocht. Een horloge die een verdeling van 24 uur heeft in plaats van 12 uur. Speciaal gemaakt voor Siberië waar het soms maandenlang donker is. Op het horloge kun je dan zien of het 4 uur ‘s middags is of ‘s nachts. Verder denk ik met weemoed aan ‘t authentieke ‘plombir’ roomijs. Oorspronkelijk had het een lichtzurige smaak, maar door de overname van Westerse ijsfabrikanten in de jaren negentig is de smaak afgevlakt en geinternationalisseerd. Eeuwig zonde.



Sushi

sush-2i
Ik ben verzot op goeie sushi. In Tilburg zijn er de laatste jaren veel sushi-bars bij gekomen, maar deze werken veelal met het ‘all you can eat’ principes waar ik niet achter sta. Goede sushi gaat het om kwaliteit en finesse en niet om kwantiteit. Verder vind ik duurzaam en verantwoord gevangen vis erg belangrijk. Ik maak een aantal keer per jaar zelf sushi waarbij ik uitga van de klassieke Japanse sushi. Het is een kunst die ik graag wil perfectioneren. Daarnaast vind ik het interessant om nieuwe combinaties en vormen uit te proberen.



Zoet

cakes
Naast sushi ben ik ook voor zoetigheden goed te porren. En dan vooral de zelfgemaakte taartjes en bonbons van mijn vriendin  (geïnspireerd op de bonbons van Unlimited Delicious in Amsterdam). Iets waar ik minder makkelijk aan kan komen is de raspberry cheesecake en de carrotcake van Junior’s op het Grand Central Terminal in New York. Dit is echt een vliegreis van 8 uur waard.



Tic

rollen
Ik heb een gekke tic (mijn vriendin vindt overigens dat ik wel meerdere tics heb, maar dat terzijde): ik vind het een heerlijk gevoel om met de randjes van een zakdoek, een natte theedoek, een rond stokje of een opgerold stukje plakband over mijn huid te rollen. Kassabonnetjes en krantenhoekjes zijn mijn favoriet. Vind je die opgerold, dan ben ik in de buurt geweest. Ik deed het als kind al: al duimend rolde ik de rand van mijn zakdoek over mijn bovenlip. En mijn opa scheen ook heel zijn leven te rollen.



Special Effects

Na mijn afstuderen aan de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg in 1992 heb ik verschillende dingen gedaan. Ik heb me een tijd met special effects bezig gehouden, waardonder de film Necrophobia (bekijk de clip hieronder). Necrophobia trailer 1995 from Twan Mickers on Vimeo. Ik ben in die tijd modelleur voor tv en film geweest. Hieronder staat nog wat ouder werk van me.
sfx-head01sfx-head02sfx-head03sfx--devilsfx-tardi02sfx-vulvaheadsfx-transformsfx-buik01sfx-buik02sfx-mond01sfx-mond02sfx-mond03sfx-snowwhite01sfx-snowwhite02sfx-trol01sfx-trol02

Theater

Later heb ik als trajectbemiddelaar bij het Arbeidsbureau gewerkt en als internetontwerper bij een webbedrijf. Eind jaren negentig ontbrak er iets wezenlijks in mijn leven. Ik voelde me niet echt lekker bij wat ik allemaal deed.  Daarom stelde ik mezelf de vraag op welke drie momenten in mijn leven ik me het gelukkigst voelde. Het bleek dat twee momenten een theaterbezoek waren, te weten Laterna Magika in Praag en het Obraztsovtheater in Moskou. Beide voorstellingen waren beeldend van aard en figurentheater. Ik vond het fascinerend dat een hele zaal bezield kon raken door ‘slechts’ wat poppen en decor. Het was voor mij ineens helder dat ik theatermaker wilde worden. Na verschillende cursussen bij de Muze, centrum voor theatereducatie in Tilburg, ben ik auditie gaan doen aan de Academie voor Drama in Tilburg (voorheen Eindhoven). Ik ben daar in juni 2006 afgestudeerd.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *